Sidi Abdal Uahid B. Ashir e përkufizon takuan (devotshmërinë) kështu: "përmbledhja e takuas është largimi prej të ndaluarave dhe përmbushja e urdhërave nga ana e brendshme dhe e jashtme.”

 
Në librin e tij të përkufizimeve, Imam El-Xhurjani e përkufizon takuan në këtë mënyrë:

 

Nga pikëpamja gjuhësore do të thotë, "të shmangësh". Me fjalë të tjera, do të thotë "të marrësh masa paraprake." Sipas dijetarëve të mëdhenj, takua është "bindja ndaj Allahut duke pasur frikë dënimin e Tij." Takua është "që njeriu të kryej atë të cilën ia ka obliguar Allahu dhe të largohet nga ajo të cilën ia ka ndaluar Ai, që të jetë kjo mbrojtje për njeriun nga dënimi i Allahut." Bindja ndaj Allahut duhet të jetë e sinqertë.

 

Ibn Ashir thotë se "aspektet e takuas janë katër në numër, dhe këto për udhëtarin drejt Zotit janë shtigjet e dobisë." Katër shtigjet e dobisë janë:

 

 

Pra, udhëtari në rrugën e tij drejt pastrimit dhe suksesit përpiqet të përmbushi detyrimet dhe të shmangi të ndaluarat. E duke vepruar kështu ai ruan zemrën, gjuhën, sytë, veshët, stomakun, organet gjinore, duart dhe këmbët.

 

Njeriu është përgjegjës për të gjitha këto, dhe nëse është vigjilent dhe përpiqet ti ruajë ato, atëherë ai ose ajo është në rrugën që shpie në devotshmëri.

 

Takua ka pesë faza sipas Imam Ibn Xhuzej El-Kalbit:

 

 

Çdo besimtar është në fazën e nënshtrimit, por mbrojtja dhe kënaqësia e Allahut arrihet duke fituar gradat më të larta. Për shkak se pjesa më e madhe e komunitetit mysliman është vetëm në fazën e parë apo të dytë, ne të gjithë vuajmë. Kur një numër i madh i besimtarëve përpiqet për të kaluar te niveli i tretë dhe i katërt, atëherë ne do të shohim dobitë e takuas të përshkojnë komunitetet tona, siç premtohet në Kuran.

 

Vlerat e Takuas

Vlerat e takuas janë të panumërta. Vetëm Allahu i di të gjitha ato. Shumë prej tyre përmenden në Kuran dhe më të spikaturat janë:

 

Morali i lartë i pasardhësve të njeriut të devotshëm

 

O djali im, fale namazin, urdhëro për punë të mira, e ndalo nga të këqiat, përballo me durim çdo gjë që të godet, vërtet, këto janë nga çështjet më të preferuara. (31:17)

 
Një ajet tjetër, sipas një komentimi, thotë:
 

Le të frikësohen ata (në prag të vdekjes) sikur të linin pas vete pasardhës të paaftë për të cilët kanë dro (si do të jetë gjendja e tyre) le t’i ruhen Allahut. (4:9)  

Begati që vijnë nga qielli dhe toka
 

 
E kush iu përmbahet dispozitave të Allahut, atij Ai i hap rrugë, dhe e furnizon atë prej nga nuk kujton fare. (65:2)

 
Ne i shpëtuam ata që besuan dhe që ishin të matur (duke iu shmangur mëkatit). (27:53)

 

 
S’ka dyshim se Allahu është me ata që janë të devotshëm (që ruhen prej të këqijave) dhe me ata që janë bamirës. (16:128)

 

Fitore   
  
Kush respekton Allahun dhe të dërguarin e Tij, ia ka frikën Allahut dhe i përmbahet udhëzimit të Tij, të tillët janë ata që do të arrijnë atë që dëshirojnë. (24:52)

Një fund i mirë

 
Ky është një përkujtim. E është e sigurt se ata që janë të ruajtur, kanë një ardhmëri të mirë. (38:49)

 

 
Ato janë Xhennetet që do t’ua trashëgojmë robve Tanë që ishin të ruajtur. (19:63)

 

 

Arritja e Takuas

 

Takua mund të arrihet vetëm me përpjekje të pareshtur shpirtërore (muxhahede).

 

Përpjekja shpirtërore sjell një ndryshim të zemrës që ndikon dhe gjymtyrët duke rezultuar në pendim të sinqertë dhe dëshirë për t\'a pastruar veten nga mëkatet e mëparshme dhe për t\'i shmangur ato në të ardhmen.

 

Allahu na ka urdhëruar të gjithë si komunitet për t\'u kthyer te Ai me sinqeritet, dhe pikërisht këtë duhet të bëjmë.

 

Me përpjekje të sinqerta, ne mund t\'a kryejmë këtë detyrë madhore, që në fund të fundit, është vetë qëllimi i jetës.

Urdhëri i parë i Allahut në librin e Tij është:
 
O ju njerëz, adhuronie Zotin tuaj, i cili ju krijoi juve ashtu që të jeni të devotshëm (të shpëtuar). (2:21) 

 

Ky është qëllimi ynë i vetëm. Ne duhet të fillojmë të bëhemi të devotshëm; jo nesër apo pasnesër, por sot, tani, në këtë moment.

 

Zemra duhet të angazhohet për arritjen e këtij qëllimi. Shpërblimet janë të madha. Kënaqësisë së kontrollimit të vetës për nga ëmbëlsia ia kalon vetëm kënaqësia e afërsisë me Allahun, dhe kjo e fundit përjetohet vetëm pasi njeriu arrin t\'a ketë veten nën kontroll.

 
Allahu na dhëntë sukses që të bëhemi prej njerëzve të devotshëm. Allahu i bashkoftë zemrat e këtij ymeti dhe i mbushtë ato me dashuri ndaj Tij dhe të dërguarit të Tij të dashur (a.s). Allahu na udhëzoftë në rrugën e drejtë dhe na dhëntë kurajo dhe sukses që të jemi prej të devotshmëve. Ai na bëftë njerëz të cilët urdhërojnë në të mirë dhe ndalojnë nga e keqja, duke dashur mirëqenien e njeriut dhe afrimin e njeriut te Zoti. Allahu i pastroftë zemrat e besimtarëve nga sëmundjet si urrejtja, zemërimi dhe pakënaqësia.

 
Falenderimi i takon vetëm Allahut, Zotit të botëve! (1:2)

  
 

 

Vleresime: